Endişe Ağacı / Marianne Musgrove

"Endişe" ile ne zaman tanıştık hatırlamıyorum.
Davetsiz bir misafir aslında kendisi.
Kapıyı çalmadan gelip evdeki en güzel köşeye bir güzel kuruluyor ve getir-götür talepleriyle sizi esiri yapıyor. Bunu fark edip "Dur bakalım, sen de kim oluyorsun? Çay-kahve istiyorsan kalkıp kendin almalısın. Hatta daha güzeli, nazik olmalı ve çağrılmadığın yere gitmemelisin." demek gerek.
"Beni sen çağırmıştın" diyebilir, hazırlıklı olun.
Tam da böyle durumlarda ne yapabileceğimizi anlatan bir kitap "Endişe Ağacı".
Çocukların kendilerine özgü endişeleri ve onları mutsuz eden sorunlarıyla baş etmeleri için yazılmış bir kitap olsa da bence çoğu çocuk kitabında olduğu gibi sadece çocuklara hitap etmiyor. 
"meli/malı" ifadelerle yönlendirme yaptıran, "mutlu olun" aşısı vurduran bir kitap değil.
Juliette, kendini kötü hissettiğinde başparmağının tırnağını yiyen, sinir kaşıntıları yaşayan bir çocuk. Kardeşi Ophelia'nın rahat tavırlarının da Juliette'nin yaşadığı sinir durumlarında payı büyük. Anneleri psikolog olduğu için çeşitli yöntemler geliştirmiş olsa da asıl çözüm bir ağaçtan geliyor. Sıradan bir ağaç değil bu, dallarında bir vombat, bir tavus kuşu, bir köpek, bir tavşan, bir keçi ve bir ördek olan bir ağaç. Hem de Juliette'nin yeni odasında!


Emekli olduğundan beri evin arkasındaki bahçede yaşayan büyükannenin gençkızlığından kalma odanın duvarında yer alan bu çizim, Juliette ve büyükannesi arasında bir sır.
"Ağaçtan tıpkı Noel ağacı süsü gibi aşağı sarkan ve ucunda ilmekler olan ipler olduğunu hayal et. Sonra endişeni başparmağın ile işaret parmağın arasında tutarak Endişe Ağacı'nın dallarına as, işte şu şekilde. Endişe Ağacı'ndaki hayvanlar sabaha kadar endişelerinle ilgilenecekler."

Tüm hayvanların bir görevi var:
Vombat Wolfgang- arkadaşlarla ilgili endişelerde
Köpek Dimitri aileyle ilgili sorunlarda,
Tavşan Petronella okulla ilgili olanlarda,
Keçi Gwyneth kendini hasta hissettiğinde,
Tavus kuşu Piers kaybettiğin şeylerde
Ördek Delia değişimlere alışmanın zor olduğu zamanlarda
Ağacın kovuğu da hayvanların ilgilenmediği endişeler için.

Juliette'nin neredeyse tüm hayvanlara ihtiyacı var. Biriktirdiği koleksiyonları düzenleme işi endişeli zamanlarında ona pek de yardımcı olmuyor tıpkı psikolog annesinin kızlarının kavgalarından sonra "Duygularımızı paylaşalım" çözümü gibi.


Kitabı geçen sene ilk okuduğumda daha çok sevmiştim ve hemen bu ağaçtan çalışma masama bir tane çizesim gelmişti. Ancak ikinci okumada benzer duygular hissetmedim. Aksine duraksadım.
"Aile Terapistleri Ödülü" gibi birçok ödülü almış olan bu kitap acaba endişelerle yüzleşmeyi önermek yerine "onları başkalarına bırakın, sizin yerinize sorunu onlar halletsin" gibi bir çözüm yolu göstermiyor mu diye sorguladım. Bunu kitabın sonundaki "çözüm" de desteklemiş oldu. Juliette ve kız arkadaşları Gemma ve Lindsayla beraber onları korkutan Hugh Allen'a karşı korkutucu bir bebek ile kendilerini savunmaları beni düşündürdü.
Juliette karakterinde ve onun endişelerinde kendimi benzettiğim noktalar oldu, kitabı da genel olarak sevdim. Ancak yukarıda bahsettiğim çekincelerim sebebiyle acaba daha farklı bir çözüm yolu bulunamaz mıydı diye de düşündüm. Yoksa kitapta yer alan hayvanlar, onların bir ağaçta resmedilmesi ve endişenizi ağacın dalındaki bir hayvana bırakma fikri oldukça güzel.
Belki endişesi olan çocuklar bu yöntemi uyguladığında kendini biraz daha ferahlamış hisseder, ben de boşa endişelenmiş olurum :)

Siz ne dersiniz?
Endişelerimizi ağacın dalındaki hayvanlara bırakmak, onlarla yüzleşmek ve sorunun asıl kaynağını bulmaktan daha mı 'güvenli'?

"Bir şeyin sihirli olmaması, içinde sihir barındırmadığı anlamına gelmez."

* Yazarın web sitesine buradan bakabilirsiniz.

Endişe Ağacı
Özgün Adı:Worry Tree
Yazan: Marianne Musgrove
Çeviren: Doğanay Banu Pinter
Yaş grubu: 8+
Altın Kitaplar, 2015, 128 sayfa, karton kapak
Google Plusda paylaş

Lokum Çocuk Kütüphanesi

En büyük hayalim, sabah uyandığımda kendimi işe gidiyor gibi hissetmeden bisikletime binip deniz kenarındaki çocuk kütüphanemin kapısını açmak, yer minderlerine gömülüp kitaplarıma dalmak ve kitaplar hakkında sohbet edebileceğim misafirlerimi beklemek.

0 yorum:

Yorum Gönder