Isaac Newton / Gökçe Akgül

Kitaptan bahsetmeye geçmeden önce uzun uzun matematik-fizik-kimya dersleriyle olan ilişkimi anlatasım var. Ama yok kendimi tutacağım ve sadece özet geçeceğim.
İlkokulda yani matematikle tanıştığım o ilk zamanlara dönecek olsak kafası epey karışmış bir Esra görürüz. Hayal bulutlarının üzerinde süzülürken çarpım tablosunu ezberleyemiyor olmam bence çok normaldi. (hala da bilemem :)
Ortaokul ve lise 1'deyken anne ve babası matematik öğretmeni olan Gökçen isimli bir arkadaşım vardı, ondan kopya çekerek sınıfta kalmamayı başarmıştım. Yalnız o kadar kötü bir kopyacıydım ki Gökçen'in 95 aldığı sınavdan 45 alabiliyordum. Bir gün öğretmene itiraz ettim. "Ama benim kağıdım 45lik değildi" diye. Öğretmen de sakince beni yanına çağırdı, "kağıdın 45'lik BİLE değildi, ben tamamladım, eğer istersen aynı soruları tahtada cevaplayabilirsin." dedi.
"Bana zaten 45 de yetiyor..." diye bir yerime geçişim vardı ki :) Bu satırlar denk gelirse Gökçen seni hala sevgiyle andığımı bil!
Matematik korkumu yenmek için bana Nesin Yayıncılıktan "Matematik ve Korku" kitabını hediye eden arkadaşıma da tam bu sebepten "bence sende kalmalı" diye kitabı geri uzattığım o an'ı da hala hatırlıyorum :)
Fizik dersi konusunda durumum daha kötüydü çünkü kopya çekebileceğim kimse yoktu!
Işık konusunda dönem ödevi istemiştim öğretmenden, bu sayede kıl payı geçtim dersten. Şimdi sorsanız kesinlikle bilemem. O yüzden de sözel bölümü seçtim ve Lise 2'den itibaren bu derslerle hiç işim olmadı. Dolayısıyla her ne kadar biyografi okumayı çok sevsem de bilim adamlarının neyi nasıl yaptığını anlayamadıktan sonra hayat hikayelerini okumak çok da cazip gelmedi.
Ta ki...
Minnacık ve çok tatlı bir kitap ile tanışıncaya kadar!


Gökçe Akgül'ün çizimlerini ilk olarak Mavi kitabıyla tanıdım. Dedektif Bol Bel'in hikayelerini okurken de çizimleri keyifle takip ettim. Ve ardından Gökçe Akgül çizimleri zihnime kazındı :) Kendi yazdığı kitabın çıkacağını duyunca da epey heyecanlandım ve kitapçılarda peşine düştüm bu kitabın.


Kitabın öncelikle boyut olarak tam bir 'cep kitabı' niteliğinde olduğunu söyleyebilirim. Bu ifade şaşırtmasın tabii ama kare ölçüleriyle tam çocukların tutabileceği rahatlıkta olmuş.
Hikaye Newton'un aslında boş olan bir sınıfa ders anlatması ile başlıyor, ardından arkadaşı Halley onu ziyarete geliyor ve 'gezegenlerin ve yıldızların yörüngeleri neden daire değil de elips biçiminde sence?' diye soruyor. Newton da bunu araştırmaya başlıyor ve sonunda 3 ciltlik kitapları yayınlanıyor. Bilimin içinde aslolan şeyin 'merak' ve 'azim' olduğunu da Newton'dan bu süreç içerisinde öğreniyoruz.
Kitapta kronolojik bir sıralama veya bir şeyleri anlatma çabası yok. Kitabın bu açıdan konuyu ele alış şeklini çok sevdim. Çocuklara Newton'u ve yaptıklarını 'bilgi' olarak sunmuyor; daha iyisini yapıyor bence, merak ettiriyor. Kitabın kapağını kapatan çocuklar daha detaylı bir şekilde 'yansıtmalı teleskop', 'evrensel kütle çekim formülü' gibi ifadeleri araştırmak isteyeceklerdir.
Newton'un hayat hikayesinde yer alan zor koşullar altında büyüme ve aslında her şeyden bir bakış açısı yaratılabileceği kazanımı da oldukça önemli.
Hareket Yasalarını anlatan bölüm oldukça eğlenceliydi, hatta şunu düşündüm, fizik kuralları bana da bu şekilde anlatılsaydı  ben de anlardım :)

Newton'un çocuk hali de oldukça meraklı:


Ama yoo Newton, 'o kadar da değil' dediğim sayfa:

Kitabın yaş grubu konusunda kararsız kaldım ama çocuğun ilgisine göre 5-6 yaş grubuyla okunabilir, okumaya yeni başlamış çocukları kitap okumaya teşvik edecek bir kitap olduğundan 'İlkokuma Dönemi' grubuna ekledim.

"Dünyaya Yön Verenler Serisi"nin ilk kitabı Newton olduğuna göre devamı nasıl olacak merak ediyorum. Kitapla ilgili aklıma takılanları sevgili Gökçe Akgül'e sordum, o da cevaplarını hemen göndererek beni mutlu etti.
Bu yazıya harika bir sürpriz de eklediğimiz için söyleşiyi yarın "1 Kitap 1 Mektup" başlığında yayınlayacağım.
Kitabı nasıl fotoğraflasam diye epey düşündüm. Öğlen migren de varken eğilip fotoğraf çekmekte zorlandım ama ışığı takip edince ortaya fena görseller de çıkmadı:






* Gökçe Akgül'ün web sitesine buradan  çizimlerine de şuradan bakabilirsiniz.

Isaac Newton 
Yazan ve Çizen: Gökçe Akgül
Çizgi Roman
Karakarga Yayınları, 2016, 57 sayfa
Google Plusda paylaş

Lokum Çocuk Kütüphanesi

En büyük hayalim, sabah uyandığımda kendimi işe gidiyor gibi hissetmeden bisikletime binip deniz kenarındaki çocuk kütüphanemin kapısını açmak, yer minderlerine gömülüp kitaplarıma dalmak ve kitaplar hakkında sohbet edebileceğim misafirlerimi beklemek.

3 yorum:

  1. Hımm ben matematik severim :)
    Böyle merak uyandıran kitapların hepsini Eylül okusun istiyorum, anne açgözlülüğü... Senin kütüphane açılsa buraya :)
    O son ağacın gözleri mi var?
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  2. Yazınızı okurken lisedeki halim aklıma geldi,eşit ağırlık sınıfından koşarak sözel sınıfa kaçmıştım;)Tabii burda öğretmenlerimin de etkisi vardır;(Keşke böyle güzel kitaplarla daha önce tanışabilseydim,o derslere bakışım değişebilirdi;)

    YanıtlaSil
  3. Matematikten nefret ederim...
    Fotoğrafları çok güzel çekmişsin..özellikle yapraklar ortasındakini..
    umarım migrenin daha iyidir..

    YanıtlaSil